Chcesz wziąć udział w badaniach? Zadzwoń do nas !
Tel. 602 134 865   Bezpłatna infolinia: 800 919 545

Łuszczyca plackowata

Łuszczyca plackowata jest przewlekłą chorobą skóry o nieustalonej etiologii. Przyjmuje się, że w powstawaniu łuszczycy istotną rolę odgrywają: czynniki genetyczne, procesy immunologiczne, czynniki środowiskowe oraz zaburzenia naczyniowe. Łuszczyca może pojawić́ się̨ w każdym wieku, zarówno u noworodków, jak i u osób starszych. Wykwity chorobowe mają charakterystyczną morfologię (rumieniowo-grudkowe, pokryte srebrzystoszarą łuską) oraz najczęściej lokalizują się w okolicach dłoni i stóp, w obrębie owłosionej skóry głowy oraz wokół paznokci. Niestety nadal jest to choroba nieuleczalna, możliwe jest jedynie łagodzenie jej objawów. Łuszczyca znacząco obniża poziom życia chorego, mogąc w zaawansowanej postaci prowadzić do niepełnosprawności (najcięższe postacie łuszczycy przebiegają z objęciem stawów). U ok. 2/3 przypadków choroba przebiega łagodnie. Postać stawową obserwuje się jedynie u  5-30% chorych. Najczęściej stosowaną formą terapii jest leczenie zewnętrzne z użyciem maści zwierających kwas salicylowy lub sterydy. W ostatnim czasie u chorych z zaawansowanymi zmianami stosuje się leczenie biologiczne z użyciem białek pochodzących z żywych komórek. Jednak w Polsce ten typ leczenia nie jest ogólnodostępny i na około 1 mln osób chorych, terapia biologiczna stosowana jest u niespełna 80 pacjentów.

Przewlekły ból

Ból spełnia w życiu każdej osoby rolę ostrzegawczo-obronną, jest najczęstszym objawem występującym w medycynie. Będąc oznaką choroby lub urazu. Są jednak takie sytuacje, gdy ból przestaje być sygnałem ostrzegawczym, a staje się źródłem cierpienia i jednocześnie czynnikiem obniżającym znacząco jakość życia człowieka. Takim zjawiskiem jest ból przewlekły, który trwa pomimo wygojenia tkanek po urazie czy zabiegu operacyjnym. Towarzyszy chorobie przewlekłej jak np. choroba nowotworowa czy choroba zwyrodnieniowa stawów. Doznania bólowe wówczas tracą swój ostrzegawczo-obronny charakter, a ból przewlekły staje się chorobą samą w sobie, wpływającą negatywnie na emocjonalne, fizyczne i socjalne funkcjonowanie człowieka. Przyjmuje się, że dla bólu nienowotworowego granica pomiędzy bólem ostrym a przewlekłym to zwykle 3 miesiące. U wszystkich chorych cierpiących z powodu przewlekłego bólu występują podobne mechanizmy powodujące obniżenie jakości życia: zaburzenia fizjologiczne, psychologiczne i społeczne. Zależą one od czasu trwania bólu i stopnia natężenia, a nie od przyczyny powstania bólu.

Jedną z częstych przyczyn bólu przewlekłego jest choroba zwyrodnieniowa stawów. Objawy choroby zwyrodnieniowej stawów występują u około 37% osób powyżej 60 roku życia. Przyczyną choroby zwyrodnieniowej są różnorodne patologie powodujące zaburzenia integralności chrząstki stawowej i kości podchrzęstnej, co prowadzi do wystąpienia objawów klinicznych ze strony zmienionego stawu. Zmianom zwyrodnieniowym ulegają również więzadła, torebka stawowa, błona maziowa, kaletki, przyczepy ścięgien, mięśnie, często z wtórnym uszkodzeniem nerwów i naczyń. Proces chorobowy polega na stopniowej degradacji i niszczeniu chrząstki stawowej oraz okołostawowych obszarów kości z towarzyszącym odczynem zapalnym w obrębie stawu.

Atopowe zapalenie skóry

Atopowe zapalenie skóry jest jednym z alergicznych schorzeń, rozpoznawanym głównie we wczesnym dzieciństwie. Jest to choroba o przewlekłym przebiegu z okresami zaostrzeń i remisji. Niestety dokładne przyczyny AZS nie są znane. Dawniej uważano, że pierwotną przyczyną tej choroby jest defekt układu odpornościowego, związanego z przewlekłym stanem zapalnym i wtórnym uszkodzeniem bariery naskórka. Obecnie uważa się, że to zaburzenia bariery naskórka, powodują zwiększone wnikanie alergenów i związków drażniącym w głąb skóry doprowadzając następnie do rozwoju stanu zapalnego. Głównymi czynnikami sprzyjającymi rozwojowi atopowego zapalenia skóry są: zmiana klimatu, zanieczyszczenia, alergie na roztocza kurzu domowego lub pyłki, dieta, infekcje. Wpływ na uaktywnienie atopowego zapalenia skóry ma także czynnik psychologiczny – stres, dlatego AZS uznaje się za chorobę psychosomatyczną.

Występowanie atopowego zapalenia skóry szybko wzrasta. Obecnie szacuje się u dzieci powyżej 1 roku – 70-80% zachorowań, u osób w wieku 6-20 roku – 10% zachorowań. Po okresie dojrzewania zdarza się to sporadycznie. Atopowe zapalenie skóry charakteryzuje się dużą różnorodnością obrazów klinicznych. Wygląd zmian skórnych jest bardzo zróżnicowany między pacjentami. Najczęstsze obszary dotknięte zmianami obok fałd skórnych, to okolice łokci, nadgarstki, kolana, plecy i szyja. Zwykle dorośli mają trwale zlokalizowane zmiany skórne, które ewentualnie ogranicza się do rąk, powiek, przegubów lub wszystkich tych obszarów. Czasami mogą się pojawiać czerwone pęcherzyki, lub obfite suche miejsca z nasilonym świądem. W międzyczasie, skóra może wyglądać normalnie. Atopowe zapalenie skóry jest trudne do rozpoznania i powinien to zrobić lekarz alergolog bądź dermatolog.

Lwia zmarszczka

Lwia zmarszczka to potoczna nazwa pojedynczej pionowej bruzdy bądź kilku równoległych między brwiami, które zarysowane są na gładziźnie czoła. Zazwyczaj powstaje ona w wyniku częstego marszczenia powodując powstanie charakterystycznej bruzdy wpływającej negatywnie na wygląd twarzy, która nabiera ponurego, surowego oraz zagniewanego wyglądu.

Lwia zmarszczka powstaje na skutek mimiki twarzy a za jej powstanie odpowiedzialny jest corrugator supercilii (mięsień obok nasady nosa, który ulega skurczenia zawsze wtedy gdy marszczymy czoło). Niestety pacjenci, którzy nie podlegają opiece medycznej, mają minimalne szanse na zaradzenie sobie temu problemowi.

2018 © Udzial w badaniu.pl Wszelkie prawa zastrzeżone